Kumar, şeytanın insanı adım adım içine çektiği en sinsi tuzaklardan biridir. İlk bakışta masum görünen küçük meblağlar, “bir umut” diye başlanan oyunlar, zamanla büyük yıkımların kapısını aralar. Nice yuvalar dağılır, nice hayatlar karanlığa sürüklenir, nice çocuklar babasız, nice anneler çaresiz kalır.

Bugün bu kötülük yalnızca yer altı dünyasının karanlık köşelerinde değil; ne yazık ki devlet eliyle meşrulaştırılmış alanlarda da karşımıza çıkmaktadır. Milli Piyango ile başlayan süreç, spor kulüpleri üzerinden oynanan bahisler ve “sanal kumar” adı altında yayılan dijital bataklıkla toplumun her hücresine sirayet etmiştir.

İnsanlar zengin olma hayaliyle, geçim sıkıntısından kurtulma umuduyla bu bataklığa çekiliyor. Küçük paralarla başlayan alışkanlıklar, zamanla büyük sermayelerin, alın terinin, hatta onurun kaybedilmesine yol açıyor. Ardından borçlar, psikolojik çöküntüler, intiharlar, aile içi şiddet ve boşanmalar geliyor. Kumar, sadece oynayanı değil; eşini, çocuğunu, anne-babasını ve nihayetinde tüm toplumu yaralıyor.

Devletin bu meselede ürettiği çözümler ise ne yazık ki lokal pansumanlardan öteye geçmiyor. Kaçak sitelere baskınlar yapılıyor, bazı tutuklamalar gerçekleştiriliyor, siteler kapatılıyor. Ancak aynı devlet, kendi izin verdiği kumar organizasyonlarıyla bu kötülüğü beslemeye devam ediyor. İşte tam da burada büyük bir paradoks ve derin bir çelişki ortaya çıkıyor.

Bir yandan “toplumu koruyoruz” denilirken, diğer yandan halkın cebindeki son kuruşu sömüren kumar sistemleri resmiyet kazanıyor. Bu sessiz çığlıklar duyulmuyor; bu yıkım görmezden geliniyor.

Oysa İslam açık ve nettir.

“Ey iman edenler! İçki, kumar, dikili taşlar ve fal okları şeytan işi birer pisliktir. Bunlardan uzak durun ki kurtuluşa eresiniz.” (Maide, 90)

İslam, kumarı sadece bireysel bir günah olarak değil; toplumu çürüten bir fitne olarak görür. Çünkü kumar emeksiz kazancı meşrulaştırır, helal rızkın bereketini yok eder ve adalet duygusunu köreltir.

Bu yüzden yapılması gereken bellidir:
Başta Milli Piyango olmak üzere, resmi ya da gayriresmi tüm kumar faaliyetleri derhal sonlandırılmalıdır. Siber suç operasyonları kadar, ahlaki ve yapısal bir irade de ortaya konmalıdır. Aksi halde bu bataklık daha nice canlar yutacak, daha nice yuvalar yıkılacaktır.

Toplumun bu sessiz çığlığına kulak vermek, sadece bir siyasi tercih değil; vicdani, ahlaki ve insani bir sorumluluktur. Aksi halde şeytanın tuzağına kurumsal bir ortaklık yapılmış olur.

Ve bu vebalin hesabı, ne bu dünyada ne de ahirette kolay verilir.
Selam ve dua ile…