Ülkemizde babasızlık salgını hızla yayılıyor. Aileler dağılıyor. Çocuklar babasız büyüyor. Öğretmenler babasız büyüyen çocukların ızdırabını çok iyi bilirler.

1. Dünya Savaşı'ndan sonra Batı'nın, kapitalist emperyalist dünyanın, en büyük günahı; milyonlarca çocuğun babasız kalmasına sebep olmasıdır. Peki, çocuklar niçin babasız kalıyor? Bu sorunun cevabını birkaç maddede sıralayacak olursak:
1-Aile bağlarının zayıflaması
2-Birinci Dünya Savaşı sonrası başta islam ülkelerinde kurulan ve dünya genelini istila eden kapitalist sistemin yüzyıllık tahribatı sonucunda aile yapısının yıkılması
3-Genç kızlarımızı avlayan şeytani çeteler
4-Özgürlük adı altında günbegün yayılan cinsel sapkınlıklar... Cinsel sapkınlıkların yayılmasının en büyük sebebi, başta televizyon kanallarındaki diziler, sosyal medyadaki sansürsüz sapık içerikler ve bu işi örgütlü bir şekilde toplumda yaymaya çalışan şeytani güçler...

Babasızlık salgınını durdurmanın yolu nedir, bunun üzerinde durmak gerekir.
Toplumun temeli çatırdıyor. Bu salgını durdurmanın tek yolu kamusal alanda İslam hukukunu hakim kılmaktır.Rakamlar ürkütücü. Türkiye’de boşanma ve ayrılıklar nedeniyle babasız kalan çocuk sayısı milyonları aştı. Dünya da aynı acıyı yaşıyor. ABD’de 17 milyondan fazla çocuk babasız evlerde büyüyor; oran yüzde 25’e ulaştı. Avrupa’da tek ebeveynli hanelerdeki çocuk oranı Lüksemburg’da yüzde 26, Litvanya’da yüzde 25, Belçika’da yüzde 24’ü buluyor. Babasız büyüyen çocuklar okul terki, davranış bozukluğu ve suç eğiliminde çok daha yüksek risk taşıyor.

Bu babasızlık salgını, Batı’dan ithal yasalarla büyüyor. “Kadının beyanı esastır” ilkesi iftiraya kapı açıyor. Birkaç aylık evlilikler boşanmayla bitiyor. Babalar evlerinden kovuluyor. Çocuklar baba şefkatinden mahrum kalıyor. İstanbul Sözleşmesi’nden sonra çıkan yasalar hâlâ yürürlükte. Bu yasalar ne kadını koruyor ne aileyi kurtarıyor; tam tersine parçalıyor.

Çözüm Allah’ın hükümlerini kamusal alanda yeniden hakim kılmaktır. Kur’an-ı Kerim’i ve Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in sünnetini aile düzenimizde esas almaktır.Osmanlı Devleti'nin 1917’de çıkardığı Hukuk-ı Aile Kararnamesi bunun en güzel örneğidir. Osmanlı Devleti, Aile kararnamesini hazırlarken Hanefi mezhebini esas aldı, diğer mezheplerden kolaylaştırıcı hükümleri de kattı. Mehri yazılı ve zorunlu kıldı, boşanmayı mahkemesiz bırakmadı, velayet için çocuğun menfaatini merkeze koydu. Böylece aile yapısını dimdik ayakta tutmayı amaçladı. Amma o güzel kararname çok kısa süre uygulandı. Gerçi birçok Müslüman ülke bu kararnameden esinlenerek yasalar oluşturdu ve birçok Müslüman ülke aile yapısını bu vesileyle muhafaza etti.

Bu millet, İslam ümmeti başta olmak üzere insanlığın hukuki ihtiyaçlarını giderebilecek köklü bir geçmişe sahiptir. Osmanlı bunu yaptı. Selçuklu bunu yaptı. Artık yasa ithal eden ülke olmayı bırakmalıyız. Yasayı ihraç eden bir ülkeye dönüşmeliyiz. Teknoloji ihraç etmek önemlidir. Ancak toplumun nizamını sağlayan kanun ve yönetmelikler daha önceliklidir. Sosyal bilimleri ön plana çıkarmalıyız. Bu konuyu ihmal ettik. Teknolojiye ayırdığımız çabanın yüzde birini kamusal alandaki sorunlara, aile düzenine, hukuka ayırsaydık bugün toplum çok daha mutlu olurdu. Çocuklarımız huzur içinde büyürdü. Babasızlık salgını diye bir derdimiz kalmazdı.

Kamusal alanda İslam mefhumunu göz önünde bulundurmalıyız. Günümüzde yasalarımız Batı kaynaklıdır. Bu bize uymuyor. İslami bir anayasa ve İslami bir aile hukuku şarttır. Allah’ın emirlerine dönmeliyiz. Osmanlı aile hukukunu yeniden canlandıralım. Aileleri güçlendirelim. Babaları evlerine kavuşturalım. Çocukları babasız bırakmayalım.Bu salgını ancak İslam hukukuyla durdurabiliriz. Kamusal alanda Allah’ın hükümlerini esas alırsak ailelerimiz kurtulur. Çocuklarımız baba şefkatiyle büyür. Toplum huzur bulur.

Ey Rabbimiz! Bizi dosdoğru yola ilet. Ailelerimizi koru. Allah'ım, okullarımızı gençlerimizin ve çocuklarımızın hidayetine vesile olacak mekanlara dönüştür. Çocuklarımızı babasız bırakma. Ya Allah!
Senden daha kerim kim var ?